{ "META": "Live-action standalone creatuur-aanval korte film | Lengte 15 seconde

Een intense vechtscène tussen een gemaskerde ronin met een enorm zwaard en een massief wezen tijdens een geweldige onweersbui. De aarde barst terwijl de ronin het kolossale monster bevecht, snijdt in zijn borst en het uiteindelijk verslaat. De scène is chaotisch met handheld-beweging en cameraschudding.

(0-4s: Een Matig Moment) De opname is een typische handvast iPhone-opname, met een lichte, ademhalingachtige trilling. De camera richt zich op een drukke straat in Lower Manhattan, New York, waar een gele taxi langzaam voorbijglijdt aan het lens. Plotseling, door een soort massieve zwaartekrachtsverstoring, beginnen de metalen tafels en stoelen buiten een straatcafe licht op te stijgen, en de reflecties van voorbijgangers golven heftig in plassen. (5-9s: De Manifestatie van een Reusachtig Object) De camera draait plotseling omhoog, en na een lichte, trage scherpstelling, vergrendelt op de lucht: een gigantische 'Möbiusstrip-vormige kristalmoederschip' breekt langzaam door de wolken. Het object bestaat uit duizenden onregelmatig gevormde ruitvormige spiegels, die elk het Empire State Building beneden en de omliggende stalen jungle in realtime reflecteren. De CGI is ongelooflijk realistisch, met zonlicht dat merkbare chromatische aberratie veroorzaakt aan de randen, waardoor de fysieke beperkingen van een mobiele telefoonlens worden gesimuleerd. (10-13s: Milieuresonantie) Naarmate het moederschip trilt op lage frequenties, beginnen de glazen gordijnwanden van de omliggende wolkenkrabbers synchroon te resoneren. Aan de linkerkant van het frame filmen een voorbijganger met hun telefoon, waarbij hun scherm het vreemde fenomeen aan de hemel in realtime weergeeft. Wat licht en schaduw betreft, snijdt het massieve schaduw van het moederschip de hele straat, met realistische ambient occlusion (AO) aan de grens tussen licht en schaduw. Licht creëert een Tyndall-effect door de spleten tussen gebouwen, en stofdeeltjes zijn duidelijk zichtbaar aan de randen van de schaduwen. (14-15s: Een Nonchalant Einde) Door de magnetische veldinterferentie van het reusachtige object, ontstaat een momentane sprong in het digitale ruis in het beeld. De fotograaf lijkt geschrokken, waardoor hun arm trilt, wat verder afwijkt van het centrum van de compositie. Het beeld is aan het einde bijgesneden, waardoor een deel van de bovenkant van het gebouw wordt verwijderd, wat een iets haastige, gebrekkige en onmiskenbaar authentieke sfeer achterlaat. Het beeld eindigt plotseling te midden van het geschreeuw van de chaotische straat.

Een nu-metalband uit de jaren 2000 speelt muziek binnen een plexiglas kubus die in een volledig wit room staat. Rondom de kamer staan verschillende complex ogende machines en CRT-televisies die de band vanuit meerdere hoeken tonen terwijl ze speelt. De camera, in een extreem breedhoek, beweegt zich binnenin de plexiglas kubus en volgt en belicht de band terwijl ze speelt, waarbij wankele bewegingen en trillingen in maat met de muziek worden geïntroduceerd. De band draagt witte outfits met blauwe accenten, met een zeer esthetiek in de stijl van Rick Owens. Muziekvideo-esthetiek in de stijl van Chris Cunningham.

Een intensief kungfu-gevecht tussen twee kungfu-meesters in een Chinese tempel tijdens een regenbui. Eén van de kungfu-meesters is een witte kat en gebruikt magie; hij ontwijkt aanvallen door te verdwijnen in een rookwolk. De andere kungfu-meester is een shiba inu.